msgbartop
เรื่อยๆ เปื่อยๆ กับ kasemsakk
msgbarbottom

12 ต.ค. 10 ชีวิตมัธยม

ช่วงนี้อยู่บ้าน เวลาว่างก็เยอะ การเรียนก็ไม่มี เลยมีเวลาฟุ้งซ่านได้มากหน่อย

นั่งเล่นอินเทอร์เน็ต ดูทวิตเตอร์ไปเรื่อยๆ ก็คิดถึงช่วงชีวิตสมัยมัธยมปลายขึ้นมา

ช่วงมัธยมปลายมันเป็นช่วงชีวิตที่ดูสดชื่น ดูอะไรแปลกใหม่ มีชีวิตชีวา

มันเป็นเหมือนความแปลกใหม่ครั้งแรกหลังจากที่เปลี่ยนคำนำหน้าจากเด็กๆ เป็นนายล่ะมั้ง

ทั้งเครื่องแบบใหม่ เพื่อน(อาจจะ)ใหม่ รูปแบบการเรียนที่มีการแบ่งสายกันชัดเจน กิจกรรมต่างๆ ที่มากขึ้น ทั้งในและนอกโรงเรียน

รวมถึงชีวิตนักเรียนที่มี "อิสระภายในกรอบ"

แต่ก็มีความสุขไปกับมันนะ…

มัธยมสามารถทำอะไรกุ๊กกิ๊กๆ โดยที่มันยังดูน่ารักมากกว่าเมื่อเข้ามหาวิทยาลัย

มันอาจเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งแรกมั้ง มันเลยดูน่าตื่นเต้น น่าสนุก น่าค้นหาไปกับมัน

แต่ทำไมตอนเข้ามหาวิทยาลัย อารมณ์แบบนี้มันกลับหายไปนะ…

ทั้งๆ ที่ชีวิตมีอิสระ ทำสิ่งที่อยากทำในช่วงที่มัธยมไม่สามารถทำได้

แต่ทำไม……………..มันถึงหายไป???

————————————————————————————-

เพราะว่าถึงแม้จะทำในสิ่งที่ช่วงมัธยมทำไม่ได้

แต่ก็ไม่สามารถทำในสิ่งที่ช่วงมัธยมทำได้เหมือนกัน

อาจเป็นเพราะอายุที่มากขึ้นด้วยล่ะมั้ง…มันเลยคิดอะไรแบบที่เมื่อก่อนไม่ค่อยได้คิด

หรือเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมใหม่ อะไรใหม่ๆ ที่เข้ามาอย่างรวดเร็วจนปรับตัวไม่ทัน

เอาเถอะ…ชีวิตยังไงมันก็ต้องก้าวต่อไป สิ่งที่ผ่านไปแล้วให้มันเป็นอดีตที่น่า(หรือไม่น่า)จดจำไปเถอะ

………………………………………………

เพราะสุดท้าย…ปลายทางของชีวิตทุกคนก็เหมือนกัน…

Tags:

08 ต.ค. 10 คำตอบของปัญหา?

ไม่แน่ใจว่ามันคือคำตอบของสิ่งที่ค้างคาใจมานานตลอดหลายเดือนหรือเปล่า

คำพูดของรุ่นพี่ที่ปรามการกระทำบางอย่างของกู มันคือสิ่งที่ทำให้กูกลายเป็นเหมือน “คนละคน” ระหว่างเพื่อนที่คณะกับเพื่อนเก่าที่เจอกันหรือเปล่า?

หรือว่า กูไม่สามารถปรับตัวให้เป็นไปตามคนในคณะได้

หรือว่า กูไม่สามารถอดรนทนรอให้ผ่านช่วงเวลานั้นไปได้

หรือว่า ?????????

สรุปแล้ว ย่อหน้าข้างบนมันใช่คำตอบของปัญหาจริงหรือเปล่า?

………………………………

……………………………

…………………………

………………………

……………………

…………………

………………

……………

…………

………

สงสัยต้องหาคำตอบตอนกลับมาเทอมปลายแล้วล่ะ…

อนาคตกูคงขึ้นกับเทอมนี้แล้วล่ะนะ

Tags:

17 ก.ย. 10 อยากจะบอกว่า…

หลายคนอาจสงสัยว่าในทวิตเตอร์ของกูมันพร่ำเพ้อห่าเหวอะไรนักหนา

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ระบายออกมาเป็นบล็อกไปเลยดีกว่า

  • สิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นอะไรก็ไม่รู้ มักจะเกิดในเวลาที่อยู่ในกลุ่มเพื่อนที่คณะ อยู่ไปสักพักจะรู้สึกเศร้าซึม ไม่พูดจา อยากแยกไปทำกิจกรรมอะไรคนเดียว
  • หรือเมื่อเปิดเข้าไปในหน้า Facebook ก็มักจะเกิดอาการเศร้าซึมแบบเดียวกัน

สิ่งที่อยากจะบอก

  • มันรู้สึกเหมือนว่ากูอยู่ในคณะนี้คนเดียวยังไงไม่รู้ จริงๆ ก็อยากเข้าไปคุยกับเพื่อนอยู่นะ แต่ไม่รู้ว่าจะเข้าไปเริ่มต้นยังไงดี
  • หรืออาจเป็นเพราะบางทีเข้าไปคุยแล้วมีความรู้สึกว่าเขาไม่สนใจกูเลย (เช่นเวลาเข้าไปคุยกับคนที่อยู่เป็นกลุ่มอยู่แล้ว ก็จะคุยแต่กับกลุ่มของตัวเอง เข้าไปก็เหมือนคุยกับอากาศ แล้วก็จ้องถอยออกมา)
  • บางเวลามันก็มีความรู้สึกกดดันจนอยากจะร้องไห้ออกมา แต่ก็ไม่รู้ทำไม ไม่ค่อยอยากร้องไห้สักเท่าไหร่

สิ่งที่ต้องการ

  • ตรงนี้ไม่อยากพิมพ์ เพราะดูเหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะกูไม่ยอมปรับ หรือเป็นเพราะอุปนิสัยเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว คงแก้ไขอะไรไม่ได้หรอก…ได้แค่ทนกับสิ่งๆ นี้ต่อไป…
  • หรือถ้าอยากได้ ก็อยากได้กำลังใจ ความสนใจอะไรบ้าง มาตบไหล่ มากอดก็ได้…

เท่านี้แหละ ไม่รู้จะเขียนอะไรไปมากกว่านี้แล้ว…

Tags: ,

25 ส.ค. 10 ร่ายเรียงความรู้สึกไปเรื่อย

อยากเขียนบล็อกที่ระบาความรู้สึกที่ผ่านมาสักที แต่ก็ไม่มีโอกาส ได้แค่พล่ามลงไปใน Twitter ไปเรื่อยๆ ไม่ได้แก่นสารอะไร

ไหนๆ ก็ไหนๆ หาเวลา + อารมณ์ปลีกตัวมาเขียนได้แล้วก็นะ เริ่มเลยดีกว่า

– เปิดเทอมมาได้เกือบๆ 3 เดือนล่ะ ในรั้วมหาวิทยาลัยนี่ก็มีอะไรน่าทำเยอะแยะเลยนะ แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไม่ได้ทำสักเท่าไหร่ ทั้งๆ ที่เวลามันก็พอมีนะ 
  อาจเป็นเพราะความขี้เกียจ หรือมีอะไรบางอย่างที่ปิดกั้นโอกาสนั้นไป?

– สิ่งที่อยากทำอย่างนึงก็คือการเข้าไปทำความรู้จักเพื่อนต่างคณะสักหน่อย เพราะจริงๆ ตึกเรียนนั้นก็ไปอาศัยหยิบยืมชาวบ้านเขาหมด (ทั้งตึกมหิตลาธิเบศร ตึกพินิจประชานาถ ไม่ใช่ตึกคณะตัวเองทั้งนั้น…) เจอนิสิตคณะอื่นเขาผูกเน็กไท ใส่รองเท้าขาวมีถุงเท้าก็อยากเข้าไปคุยบ้าง (ไม่ได้ม่อนะโว้ย!) แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดี…
   หลายคนก็บอกว่าการเข้าชมรมก็เป็นหนทางดีในการทำความรู้จักกับเพื่อนต่างคณะ แต่ช่วงที่เปิดชมรมก็ดันไม่ได้ไปดูซะนี่… (เพราะอะไรเดี๋ยวเขียนต่อ) ไอ้ที่เจอๆ กันริมทางจะเข้าไปทักก็เดี๋ยวเขาจะตกใจ หรืองงว่ามึงจะมาทำอะไรกู เพื่อนในห้องเรียนวิชาเรียนรวมก็อยากไปคุยนะ แต่ก็เหมือนเดิมว่ามันไม่กล้าเข้าไป
   ยังดีที่ได้เข้าชมรมสภานิสิต (ไหนบอกเข้าไม่ทันไง?) ก็เลยพอมีเพื่อนอยู่ครุบ้าง อยู่บริหารบ้าง รวมทั้งเพื่อนที่เคยคุยกันในเน็ตกับที่เคยเจอตอนไปเข้าค่าย ก็ยังดีที่มีเพื่อนบ้างนิดหน่อย (ถึงแม้โอกาสในการคุยจะน้อยเหลือเกิน)
   สรุป จะทำยังไงดีหว่า…

– เรื่องต่อมามาพูดถึงคณะดีกว่า เข้ามา 3 เดือนกว่าๆ (รวมปิ๊ดปิ้ว) ก็ได้ทำความรู็จักเพื่อนไปเยอะอยู่ รุ่นพี่ด้วย แต่ก็เหมือนกัน มันก็เหมือนแค่รู้จัก ไม่ได้คุย ไม่ได้สนิทอะไรด้วยมากเท่าคนอื่น
   เวลาเห็นเพื่อนคนอื่นเขาคุยกันสนุกสนาน ก็อยากเข้าไปร่วมวงด้วย จริงๆ แล้วมันก็ได้อยู่หรอกนะ แต่เวลาส่วนใหญ่ก็มาอยู่กับตัวเองมากกว่า
   บางเวลามันก็อยากจะมีใครบางคนมาอยู่ข้างๆ เหมือนกันนะ ยิ่งเวลาเห็นเพื่อนผู้หญิงเขาสนิทสนมกัน กอดกันนี่ยิ่งรู็สึกหนักไปกันใหญ่…
   พูดถึงกิจกรรมในคณะบ้าง จะว่ามันเยอะไหมก็ไม่เยอะนะ แต่ว่ามันเป็นกิจกรรมใหญ่เท่านั้นเอง มันก็คือละครเวทีนั่นแหละ เตรียมการมานานตั้งแต่เปิดเทอม มาเริ่มต้นจริงจังก็หลังห้องเชียร์ แล้วก็เรื่อยมา กิจกรรมใหญ๋ก็เป็นสิ่งที่วัดได้เหมือนกันในเรื่องของการจัดสรรเวลา บางคน (เช่นกู) จัดสรรเวลาไม่ดี แบ่งเวลาไม่ถูก ก็พาลทำให้การเรียนเสียตามไปด้วย (โถ…พ่อคนขยัน ถุย!) เป็นปัญหาใหญ่เลยล่ะ

จริงๆ มันก็อยากเขียนต่ออีกหล่ะนะ แต่แม่งขี้เกียจอีกแล้ว! แล้วอารมณ์ในการเขียนก็ดันหมดอีกแล้วนะสิ

เมื่อไหร่อาการแบบนี้มันจะหายไปสักทีวะ!

Tags: ,

09 ก.ค. 10 เลี้ยงรุ่น…

หลังจากวันรับปริญญาของพี่ๆ รุ่น 42 เขาก็เลยมีการเลี้ยงฉลองสักหน่อย

  • ไปจัดกันที่ร้าน Curve ในซอยสุขุมวิท 63 (แน่นอน จากชื่อร้านและสถานที่นี่ผับชัดๆ)
  • ไปถึงก่อนเข้าร้านก็โดนก่อนเลย

ในร้านไม่อนุญาตให้ใส่แตะนะครับ แต่วันนี้อนุโลมให้ แต่ต้องมีถุงเท้า

อ้าวห่า กูไม่เคยเข้าผับ กูจะรู้เหรอว่าต้องใส่ผ้าใบ (ดีที่ไปกับรุ่นพี่คนนึง เขาให้ยืมถุงเท้า)

(ต่อมาแม่งเสือกบอกว่าเข้าได้เลย อนุโลมให้ ไอ้ห่า!!!)

  • เข้าไป เจอเพื่อน เจอรุ่นพี่ แล้วก็กินครับ (ของว่างทั้งนั้น ไก่ทอดงี้ ข้าวเกรียบงี้ ถั่วทอดงี้) ดีที่กินมาม่ามาก่อนนะ
  • แน่นอน มาผับ มันก็มีเหล้า + เบียร์เป็นของธรรมดา (แต่กูไม่กินนะครับ กินแต่น้ำเปล่า + เป๊ปซี่) แต่กับเพื่อนหลายคน จะเหลือเรอะ หึๆๆ (ช ไม่ว่า แต่ ญ นี่นะ เฮ้อ…)
  • แล้วก็เต้นครับ บรรยากาศสุดๆ มาก

เอาล่ะ มาถึงความรู้สึกส่วนตัวดีกว่า

  • ปกติผับ บาร์ เป็นสถานที่ที่กูไม่ชอบอยู่แล้ว (ไม่ชอบที่มืด เสียงดัง เหล้าและควันบุหรี่) แต่ที่ไปเพราะอยากไปดูคนเมา หึๆ (โดยเฉพาะเพื่อน ญ (ชั่วไหมล่ะ))
  • เข้าไป ก็กินนิดหน่อย (อ่านด้านบนว่ากินอะไรบ้าง) แล้วก็ฟังเพลงไป รู้สึกว่าอยู่ไปมันไม่ใช่ บรรยากาศแปลกๆ เลยชิงกลับมาก่อนดีกว่า
  • เห็นคนที่มีแฟนเขาก็ดูแลแฟนเขากัน เพื่อน (ญ) หลายคนก็กอดกัน มันก็น่าอิจฉานะ (อย่างว่า ถ้ากูเข้าไปเนียนๆ กอดด้วยจะเป็นไรไหมเนี่ย หึๆ)
  • สุดท้าย อยากบอกบางคนว่า “แต่งตัวก็ช่วยดูหุ่นหน่อยนะจ๊ะ” แขนใหญ่ๆ ก็ใส่สายเดี่ยว แขนกุดมา สงสารคนมองหนะ หึๆๆๆๆๆๆๆๆ (แซวนะจ๊ะ อย่าคิดมาก (ถึงแม้จะเป็นจริงก็เถอะ))
  • ปล.ในเรื่อง ลืมไปว่ารุ่น 46 นี่อายุมันยังไม่ถึง 20 กันเลยนี่หว่า ถ้าตำรวจมาก็จบเห่ หึๆๆ

จบล่ะ…ขี้เกียจพิมพ์ล่ะ

ปล1.ไม่มีรูปค่ะ เพราะขี้เกียจถ่าย…
ปล2.เอ ช่วงนี้เป็นอะไร ขยันอัพบล็อก…
ปล3.เมื่อไหร่กูจะทำงาน Exp Eng วะ!
ปล4.จะไปรับน้องที่เขาใหญ่นะเออ ถ้าขยันอาจมีรูป

06 ก.ค. 10 พล่ามฉลอง 1 เดือน

เอาล่ะ ไม่ได้เขียนบล็อกมาซะนาน…

ไหนๆ ก็จะครบ 1 เดือนในการเรียนที่สถานศึกษาแห่งใหม่ (ที่แสนจะไกลบ้าน) ก็อยากจะเขียนความรู้สึกที่ผ่านมาตลอดช่วงที่ผ่านมาเลยแล้วกัน

– ตั้งแต่ First Date , สัมภาษณ์ , รับน้องปิ๊ดปิ้ว , เปิดเทอม , ห้องเชียร์ , ทำละคร ก็เหมือนเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ได้รู้จักเพื่อนมากขึ้น ได้คุยมากขึ้น (ถึงแม้บางคนก็ไม่เคยคุยกันเลยก็ตาม)

– ช่วงเวลาแย่ๆ ห่วยๆ ก็ผ่านมาแล้ว ทั้งช่วงห้องเชียร์ (ห้องเชี่ย) ที่บรรยากาศภายในจะบิ้วท์ไปทำซากมะเขืออะไร ไม่เข้าใจจริงๆ มึงสั่งดีๆ กูก็ทำได้ ห่าน!

– กิจกรรมต่างๆ ทั้งคิดท่าเต้นรุ่น , เปิด-ปิดกีฬาเฟรชชี่ รวมทั้งกิจกรรมที่พี่จัดให้ทั้ง เปิดสายปีสอง , รับน้องปีสาม-ปีสี่ ก็ทำให้สนิทสนม(?) กับรุ่นพี่มากขึ้น

– แต่ยังไงๆ อารมณ์เดิมๆ ก่อนที่จะเข้ามาในคณะ กับอารมณ์ตอนนี้ที่ยังเป็นอยู่ก็ยังเหมือนเดิม เบื่อๆ เซ็งๆ ไม่อยากเจอหน้าคนบ้างในบางเวลา

– รู้สึกที่กูเขียนมานี่ไม่มีสาระอะไรเลยแฮะ…

– จบล่ะ เดี๋ยวเอาไว้เขียนต่องวดหน้าที่มีอารมณ์ดีกว่า…

ปล.งวดนี้ไม่มีรูปนะจ๊ะ
ปล2.รูปงานต่างๆ ที่ถ่ายมามีเยอะ แต่ขี้เกียจอัพนะจ๊ะ
ปล3.กูเกลียด Exp Eng!

Tags: ,

25 เม.ย. 10 ทำซิมใหม่

image

วันนี้ไปทำซิมใหม่ เนื่องจากซิมเก่า (ซิมตัด)? มันใช้กับสัดวันไม่ได้ ไหนๆ ก็ไหนๆ ไปทำใหม่เลยดีกว่า

ที่ทำก็ทำทั้ง 2 ระบบ (ทั้ง True และ AIS) ทำให้เห็นความแตกต่างของการทำซิมใหม่

True

  • เข้าไปถึงร้าน เขาให้เขียนเบอร์ + บัตรประชาชน
  • เอาเบอร์ไปหาข้อมูล เช็คชื่อคนลงทะเบียนซิม (สมัยทักกี้ที่ให้ลงตอนนู่น)
  • ได้ซิมแล้ว เร็วจนตกใจ

AIS

  • ไปที่ร้านเทเลวิซตรงหน้าเมือง ถามข้อมูลสารพัด ทั้งการเติมเงินล่าสุด โปรที่ใช้ มีเสียงรอสายหรือเปล่า บลาๆๆ (ถามคิดว่ากูเป็นแฟนพันธุ์แท้เรอะ)
  • เขาบอกที่ร้านนี้ซิมหมด ให้ไปที่สาขาตรงปรับอากาศ แต่ก็เขียนคำขออะไรเรียบร้อย
  • ขับรถไปที่สาขานั้น ยื่นใบ เขาก็จัดการทำให้ เร็วเหมือนกัน

หวังว่าคงไม่ต้องไปทำซิมใหม่อีกรอบนะ กูเบื่อ…

Tags: ,

12 ก.พ. 10 เมื่อได้กอดใครสักคน…

การได้กอดใครสักคนนึง แล้วเขายินดีที่จะรับอ้อมกอดเรา

มันเป็นอะไรที่อิ่มเอมสุดๆ จริงๆ

ดีใจที่สุดแล้ว ตอนนี้ไม่ต้องการอะไรแล้วครับ…

Tags: ,

01 ม.ค. 10 สวัสดีปีใหม่…

สวัสดีปีใหม่ผู้อ่านบล็อกทุกท่านครับ

ในปีใหม่นี้เว็บนี้ก็มีอะไรใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในเบื้องหลัง

ทั้งโฮสใหม่ และที่จดโดเมนใหม่

หวังว่าคนเขียนคงมีมุกใหม่ๆ มาเขียนนะจ๊ะ?

 

 

สวัสดีสุมนต์รัตน์ครับทุกท่าน!

29 ธ.ค. 09 ย้ายบ้านแล้วจ้า…

หลังจากที่อยู่บ้านหลังเดิม (openfreehost) มาเกือบจะครบปีแล้ว ก็รู้สึกว่าต้องมีการขยับขยายอะไรบ้างแล้ว (ทั้งๆ ที่บล็อกก็สุดแสนเงียบเหงาอยู่แล้วนี่หว่า…)

ก็เลยจะทำการหาบ้านใหม่ จนสุดท้ายก็มาอยู่ที่ tangmohosting ด้วยสัญญา 2 ปี

กว่าจะเซ็ตค่าอะไรเรียบร้อยก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน

  • ตอนแรก เขาเปิดบัญชีมาให้ แต่ไม่รู้เป็นอะไร ไม่สามารถ FTP เข้าไปได้ (เข้าไปแต่ไม่ขึ้น List ให้)
  • จนเขาสร้างบัญชีใหม่มาให้ ก็โอเค แต่เวลาที่จะย้ายก็ยังไม่มี
  • จนวันนี้ ได้ฤกษ์ย้ายของเข้าบ้านใหม่ เล่นเอาเหนื่อย กว่าจะเซ็ตค่าอะไรได้
  • แต่สุดท้าย ก็สำเร็จ

หวังว่าคราวนี้บ้านใหม่คงจะไม่มีปัญหาอะไรนะจ๊ะ…

Tags: , ,

Creative Commons License บล็อกส่วนตัว เรื่องส่วนตัว บนโลกส่วนตัว ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า 3.0 ประเทศไทย.