19 ต.ค. 10 ชุดนิสิต

ตอนช่วงปี1 ก็จะมีคำพูดของรุ่นพี่ปีอื่นๆ คอยบอก กรอกหูอยู่ตลอด โดยเฉพาะช่วงต้นเทอม ย้ำแม่งอยู่ตลอดนั่นแหละ (โดยเฉพาะช่วงห้องเชียร์) ว่า

“แต่งกายให้ถูกระเบียบตลอดปีการศึกษา”

มันก็เป็นสิ่งที่ดีนะครับ ที่จะให้นิสิตแต่งกายถูกต้อง

เพราะการแต่งกายที่ถูกต้อง ก็ทำให้เป็นระเบียบเรียบร้อย และผู้สวมใส่ก็จะดูสง่า เกิดเป็นราศีแก่ตัวเอง

แต่ปัญหามันก็มีอยู่นิดหน่อย เช่น

• ย้ำแต่ปีหนึ่งอยู่นั่นว่าให้แต่งกายให้ถูกต้องตามระเบียบ โดยเฉพาะคำพูดที่ชอบเอามาอ้างว่า “เครื่องแบบพระราชทาน” นำมาใช้ซะบ่อย เพื่อเพิ่มน้ำหนักแก่คำสั่งของตัวเอง
• จากข้อแรก เมื่อไปลองดูนิสิตปีอื่นๆ ก็อาจจะพบกับการแต่งตัวที่ถูกระเบียบมาก…เสื้อออกนอกกางเกงบ้างล่ะ ขาเดปบ้างล่ะ เสื้อเข้ารูปบ้างล่ะ กระโปรงสั้นๆ บ้างล่ะ
• เมื่อไปดูในข้อบังคับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ว่าด้วยเครื่องแบบ เครื่องหมาย และเครื่องแต่งกายของนิสิต พ.ศ.๒๕๕๓ ก็จะพบว่าข้อบังคับนี้ใช้บังคับกับนิสิตทุกคณะ ทุกชั้นปี (โดยเฉพาะในระดับปริญญาบัณฑิต) แต่ทำไมมาเข้มงวดแต่กับปี1?
• หรือจะบอกว่าปี1 เพิ่งเข้ามาใหม่ ต้องมีการปรับตัวให้เข้ากับกฎระเบียบ แล้วยังไงครับ? ขึ้นปี2 มาจะบอกว่าปรับตัวเข้ากับระเบียบได้แล้ว จะแต่งตัวห่าเหวยังไงก็ได้อย่างนั้นเหรอครับ?
• อีกอย่าง ตามข้อบังคับด้านบน ถ้าแต่ละคณะจะมีเครื่องแบบที่แตกต่างหรือมีเครื่องแบบพิเศษ ก็ให้ออกมาเป็นระเบียบคณะ (ซึ่งเข้าใจว่าน่าจะออกมารองรับพวกเสื้อช็อป เสื้อกาวน์ อะไรประมาณนี้) แต่ทำไมไม่เห็นทางเว็บจุฬาฯ หรือในราชกิจจานุเบกษาลงประกาศเรื่องนี้สักนิดเลย ต้องไปหาอ่านที่ไหน?
• ไม่แน่ใจด้วยว่าระเบียบด้านบน รองรับถึงเครื่องแบบนิสิตปกติที่แต่ละคณะจะบังคับด้วยหรือเปล่า ถ้ารองรับด้วยทำไมไม่มีประกาศของแต่ละคณะออกมาล่ะ? มีแต่กฎหมู่ของรุ่นพี่ออกมาใช้บังคับอยู่นั่นแหละ…

หวังว่าคงจะหาคำตอบของปัญหาเหล่านั้นได้นะ…

Tags: นิสิต, เครื่องแต่งกาย

12 ต.ค. 10 ชีวิตมัธยม

ช่วงนี้อยู่บ้าน เวลาว่างก็เยอะ การเรียนก็ไม่มี เลยมีเวลาฟุ้งซ่านได้มากหน่อย

นั่งเล่นอินเทอร์เน็ต ดูทวิตเตอร์ไปเรื่อยๆ ก็คิดถึงช่วงชีวิตสมัยมัธยมปลายขึ้นมา

ช่วงมัธยมปลายมันเป็นช่วงชีวิตที่ดูสดชื่น ดูอะไรแปลกใหม่ มีชีวิตชีวา

มันเป็นเหมือนความแปลกใหม่ครั้งแรกหลังจากที่เปลี่ยนคำนำหน้าจากเด็กๆ เป็นนายล่ะมั้ง

ทั้งเครื่องแบบใหม่ เพื่อน(อาจจะ)ใหม่ รูปแบบการเรียนที่มีการแบ่งสายกันชัดเจน กิจกรรมต่างๆ ที่มากขึ้น ทั้งในและนอกโรงเรียน

รวมถึงชีวิตนักเรียนที่มี "อิสระภายในกรอบ"

แต่ก็มีความสุขไปกับมันนะ…

มัธยมสามารถทำอะไรกุ๊กกิ๊กๆ โดยที่มันยังดูน่ารักมากกว่าเมื่อเข้ามหาวิทยาลัย

มันอาจเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งแรกมั้ง มันเลยดูน่าตื่นเต้น น่าสนุก น่าค้นหาไปกับมัน

แต่ทำไมตอนเข้ามหาวิทยาลัย อารมณ์แบบนี้มันกลับหายไปนะ…

ทั้งๆ ที่ชีวิตมีอิสระ ทำสิ่งที่อยากทำในช่วงที่มัธยมไม่สามารถทำได้

แต่ทำไม……………..มันถึงหายไป???

————————————————————————————-

เพราะว่าถึงแม้จะทำในสิ่งที่ช่วงมัธยมทำไม่ได้

แต่ก็ไม่สามารถทำในสิ่งที่ช่วงมัธยมทำได้เหมือนกัน

อาจเป็นเพราะอายุที่มากขึ้นด้วยล่ะมั้ง…มันเลยคิดอะไรแบบที่เมื่อก่อนไม่ค่อยได้คิด

หรือเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมใหม่ อะไรใหม่ๆ ที่เข้ามาอย่างรวดเร็วจนปรับตัวไม่ทัน

เอาเถอะ…ชีวิตยังไงมันก็ต้องก้าวต่อไป สิ่งที่ผ่านไปแล้วให้มันเป็นอดีตที่น่า(หรือไม่น่า)จดจำไปเถอะ

………………………………………………

เพราะสุดท้าย…ปลายทางของชีวิตทุกคนก็เหมือนกัน…

Tags: ชีวิต