ว่างๆ (แหม ว่างจังนะมึง) เลยลองรวบรวมรายชื่อเพื่อนๆ มาเก็บไว้ดู
หลังจากทำก็เก็บสถิติได้หลายอย่างเลย
(สถิติที่เก็บมานี้อ้างอิงจากข้อมูลที่รวบรวมจากผลการคัดเลือกของ สอท. ไม่รวมของโครงการจุฬาฯ ชนบทและพัฒนากีฬาชาติ ดังนั้นข้อมูลอาจไม่ถูกต้อง 100% แต่ก็เชื่อถือได้อยู่หรอกน่า)
(ข้อมูลหลังจากนี้จะเป็นข้อมูลของภาคไทยทั้งหมด เพราะกูไม่มีผลของภาคอินเตอร์นะจ๊ะ)
ตารางแสดงจำนวนโรงเรียนที่มีนักเรียนผ่านการคัดเลือกเข้าศึกษาในคณะนิเทศศาสตร์ในระบบทวิภาคมากกว่า 1 คน
| โรงเรียน | จำนวน (คน) |
| เตรียมอุดมศึกษา | 27 |
| สตรีวิทยา | 9 |
| มาแตร์เดอีวิทยาลัย | 8 |
| เซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย สาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |
5 |
| เบญจมราชาลัย ราชินีบน หาดใหญ่วิทยาลัย |
4 |
| จิตรลดา เทพศิรินทร์ บดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ราชินี ศึกษานารี สาธิตมศว. ปทุมวัน อัสสัมชัญคอนแวนต์ |
3 |
| นวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า นวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา โพธิสารพิทยากร โยธินบูรณะ วัฒนาวิทยาลัย สตรีวิทยา ๒ สาธิตมศว. ประสานมิตร สารวิทยา อัสสัมชัญศรีราชา |
2 |
สังเกตได้ว่าโรงเรียนหญิงล้วนเขามาแรงจริงๆ นะ ทั้งสตรีวิทย์ มาแตร์ เซนต์โย ราชินีบน ราชินี ศึกษานารี อัสสัมชัญคอนแวนต์ วัฒนา แล้วเทียบกัยโรงเรียนชายล้วน หลุดมาเท่าไหร่กันเชียว (ส่วนเตรียมนี่ก็เหมือนโรงเรียนหญิงล้วนละ ในนี้มีผู้หญิงไปแล้ว 23 เหลือ “เพศ”ชาย 4 (ชายแท้ไม่แท้ไม่ทราบได้)
เอ กูลืมไป ช ญ ล้วนใช่ว่าจะเป็น ช ญ แท้นี่หว่า…
เอาเป็นว่าพอแค่นี้ดีกว่า ชักหมดไอเดียที่จะมาเล่นล่ะ…
ถ้าอยากรู้สถิติอะไรเพิ่มเติมก็บอกได้นะเออ เผื่อจะไปนั่งหามาให้…
ว่าแต่ จะสอบ Exp Eng วันที่ 24 แล้วนี่หว่า ทำไมกูยังไม่เตรียมพร้อมอีกวะ?
Tags: จุฬา, นิเทศศาสตร์, เพื่อน
วันนี้เป็นวันที่สาม วันสุดท้ายของค่ายแล้วครับ?(ว้า อะไรว้า)
วันนี้ตื่นมาประมาณ 7 โมง อาบน้ำเก็บของเตรียมเช็คเอาท์เสร็จประมาณ 7 โมงครึ่ง แล้วก็ลงมากินข้าวเช้า (เย้ วันนี้ได้กินข้าวเช้าแล้ว) เสร็จแล้วก็ไปรวมตัวกันที่ห้องประชุม ตั้งแต่ 7 โมงครึ่งยัน 10 โมงเป็นเวลาที่สนุกสนาน อยากถ่ายรูปกับใคร อยากเล่นอะไร อยากเขียนบันทึกอะไรให้ใคร เต็มที่กันเลย
แบบนี้ก็เสร็จโจรสิครับ หึๆๆๆๆๆๆ
พอถภึงสิบโมงก็เป็นเวลาของพิธีปิด มีการมอบเกรียติบัตร และรางวัลสำหรับกลุ่มที่ได้ ?เหรียญ? มากที่สุด และกลุ่มที่ได้คะแนนโหลตการแสดงมากที่สุด มีการกล่าวปิด และเปิดวีดีโอ (ตามฟอร์ม?)
เสร็จแล้วก็ออกเดินทางไปที่ ?ศูนย์การเรียนรู้ทฤษฎีใหม่ ศูนย์ฝึกทหารใหม่ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ? ที่อ.สัตหีบครับ (เย้ ได้เห็นทะเลแล้ว?)
ก็ฟังวิทยากรบรรยายเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง (เห็นหลับเป็นแถบๆ) แล้วก็ไปดูกิจกรรมต่างๆ ทั้งการสร้างบ้านดิน ทั้งผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ การเลี้ยงไส้เดือนเพื่อเอามูลและปัสสาวะ รวมถึงการประยุกต์กิจกรรมต่างๆ เพื่อนำมาใช้ในการเกษตร
เมื่อดูเสร็จก็กลับสู่กรุงเทพมหานคร โดยผ่านพัทยาเข้ามอเตอร์เวย์ เข้าทางด่วนลงด่านพระรามสี่เข้าจุดหมายที่ตลาดหลักทรัพย์ฯ
จบการเข้าค่าย 3 วัน 2 คืนครับ
สิ่งที่ได้จากค่ายนี้ก็ได้มากมายทีเดียวทั้ง
- ความรู้จากการเข้าฐาน การอบรม และการเยี่ยมชมงาน
- ความสนุกสนานจากกิจกรรม
- แน่นอนที่สุด ได้เพื่อนมาเพียบครับ ฮ่าๆๆๆๆ (รวมทั้งพี่ๆ ด้วย)
ขอบคุณจริงๆ ครับ?
Tags: เพชรยอดมงกุฎ, เพื่อน, เศรษฐศาสตร์
ตอนแรก อ่านได้ที่นี่
วันที่สองของค่ายครับ ซึ่งวันนี้จะเป็นกิจกรรมการเข้าฐานต่างๆ การแสดง และการสรุปกิจกรรม
วันนี้เริ่มกิจกรรมเวลา 8:15น. ครับ แต่ทว่า?
ตื่นมาปาไปเกือบ 8 โมงแล้วครับ!!! (จริงๆ ตอนแรกก็ตื่นมา รู้สึกตัวนะแต่ก็ไม่ตื่น เพราะคิดว่ามันยังเช้าอยู่หรอก พอหยิบนาฬิกามาดู เฮ้ย ฉิบหายแล้ว) รีบปลุกเพื่อนที่นอนด้วย น้ำไม่ได้อาบ ข้าวเช้าไม่ได้กิน โอ้?
พอไปถึงที่นัดรวมพล แม่ง คนยังมาไม่ครบนี่หว่า (รู้งี้กูไปกินข้าวเช้าซะก็ดี) แล้วก็นัดทำกิจกรรมต่างๆ
ซึ่งฐานต่างๆ มีทั้งหมด 10 ฐานครับ
- Money & Need วางแผนการใช้จ่ายจากสถานการณ์สมมติ โดยมีอาชีพและสิ่งที่ต้องการ (บ้าน/รถ)
- Career Planing วางแผนในการไปสู่อาชีพ
- Tax คำนวณภาษีที่ต้องจ่าย
- Inflation คิดวิธีป้องกันและตั้งรับสถานการณ์เงินเฟ้อ
- Assets & Liabilities คิดคำนวณหาสินทรัพย์ หนี้สิน และ?(อะไรวะ ลืม)
- Funny อันนี้ตามชื่อ เอามันอย่างเดียว
- Risk จัดการความเสี่ยงจากสิ่งที่อาจเกิดขึ้น
- Investment การวางแผนการลงทุน
- LTF RMF เรียนรู้กองทุนทั้งสองประเภท
- Insurance การทำประกันความเสี่ยงต่างๆ
ซึ่งในแต่ละฐานก็ต้องนำ ?เหรียญ? มาเดิมพัน (ลงทุน)ในแต่ละฐาน ถ้าชนะก็จะได้เหรียญเป็นสองเท่าของที่เดิมพัน แต่ถ้าแพ้ก็ไม่ได้อะไรคืน แต่ว่าจะได้รับค่าเข้าฐานฐานละ 3 เหรียญ
ในช่วงเช้าก็ดำเนินกิจกรรมไป 5 ฐานแรกนะครับ
มีความลับจะบอกคือ
- ฐานแรก ลืมคิดค่าผ่อนรถในแต่ละเดือนเข้าไปด้วย เหอะๆ (แต่ดันชนะ)
- ฐานสาม อุตส่าห์คิดซะอย่างดี แต่แม่งผิดตั้งแต่เริ่มแรกเลย กูจะบ้า
- ฐานสี่ ลงไปแค่เหรียญเดียว แพ้เลยไม่เจ็บตัวอะไรมาก
ครบ 5 ฐาน พักกินข้าวกันก่อน แล้วค่อยต่อกันในช่วงบ่าย แต่ก่อนทำกิจกรรมตอนบ่ายก็ได้รับภารกิจ ต้องมีการแสดง โดยจะจับกลุ่มละ 2 สีแสดงด้วยกัน ให้เวลากลุ่มละ 10-20 นาที โดยจะแสดงกันตอนค่ำรอบกองไฟ
เสร็จแล้วก็เข้าฐานต่อ
มีอะไรจะบอกอีกล่ะ
- ฐานหก มึงจะแขวะอะไรกันนักหนาคร้าบ
- ฐานเจ็ด อะไรกัน มีปิดตาด้วย หึๆ
- ฐานเก้า จะกดดันกันไปถึงไหนคร้าบ ตื่นเต้นนะโว้ย
- ฐานสิบ มึงจะลงอะไรกันนักหนาวะ แหม เจ้าบุญทุ่มจริงๆ มีเหรียญมากหน่อยเล่นซะ
เมื่อเข้าฐานครบแล้ว ก็แยกย้ายกันกินข้าวและเริ่มซักซ้อมการแสดงกันไป จนถึงเวลาประมาณทุ่มครึ่งก็เริ่มกิจกรรมรอบกองไฟ(นีออน)
IMG_4732
ทั้งการตั้งวงหาคนแก่ (ฮ่าๆ) วัดสมาธิด้วยคำพูดที่พูดปุ๊บให้ตบมือคนที่นั่งด้วย ทั้งเล่นแป้งด้วย เหอะๆ จนมาถึงการแสดงของแต่ละกลุ่ม
แม้ว่าจะออกมาแป้กไปหน่อย แต่ก็โอเคครับ เหอะๆIMG_4759IMG_4777
เมื่อแสดงจนจบก็เป็นคิวของพี่ๆ ที่มีการแสดงด้วย (แป้กไม่แพ้กัน) IMG_4794IMG_4818
แต่ก็ว่ากันไป เสร็จแล้วก็เป็นการรวมเหรียญที่เล่นได้ใน 2 วัน และเป็นการเปิดเผยบัดดี้ของกันและกัน แลกของกันไป และนัดแนะกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นในวันรุ่งขึ้น เสร็จแล้วก็ปิดท้ายด้วยข้าวต้ม (อีกแล้ว)
กิจกรรมของวันที่ 2 ก็จบลงเพียงเท่านี้ โปรดติดตามต่อตอนที่ 3 ตอนจบแล้วจ้า?
ปล1.ตอนตบนี่ เขาให้พูดสามค่อยตบ นี่พูดสี่ตบไม่ยั้งเลย?เจ็บนะจ๊ะ (ว่าแต่ใครวะ อิ่มมั้ง)
ปล2.กูไม่ได้โดนสักหน่อย แล้วมาทากูทำไมเนี่ย?
ปล3.พี่ นัทแกโดนซะเละเลย เหอะๆ (ไม่น่าฆ่ากูเล้ย?)
ปล4.พี่เอ้กับไอ้ กอล์ฟนี่เป็นพี่น้องกันหรือเปล่าเนี่ย?
ปล5.ข้าวต้มกุ้ง แต่หากุ้งไม่เจอสักตัว ห่านมาก
ปล6.(เยอะไปไหม?) คืนนี้จริงๆ มันจะตั้งวงเล่นไพ่กันด้วย แต่รู้สึกกลายเป็นเรื่องผีเรอะ (เห็นมีคนร้องไห้ด้วยหนิ หึๆ)
ปล7.เข้าไปดูรูปเพิ่มได้ที่ฮิห่า ค่ายนะจ๊ะ http://moneymoney2009.hi5.com
Tags: เพชรยอดมงกุฎ, เพื่อน, เศรษฐศาสตร์
เมื่อช่วงก่อนเปิดเทอม 2/52 ผมก็ได้ไปเข้าค่ายเยาวชน My Money Management Camp ที่เป็นรางวัลจากการแข่งขันเศรษฐศาสตร์เพชรยอดมงกุฎ : เงินทอง ของมีค่า และปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง นั่นเอง ซึ่งการเข้าค่ายนั้นจัดที่ อุทยานการเรียนรู้ วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์พัทยา
แน่นอนครับ ได้เข้าค่ายแบบนี้ตอนก่อนเปิดเทอม มันช่างเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นเป็นธรรมดา (เหมือนตั้งตารอวันนี้เลยทีเดียว)
ออกเดินทางห้าทุ่มสิบห้าของวันที่ 13 ตุลาคมครับ ถึงกรุงเทพฯ ก็เช้ามืดวันที่ 14 ตุลาคม ถึงหมอชิตตอนเช้าก็หาซื้อโจ๊กจากเซเว่นมานั่งกินซะ แล้วก็อาบน้ำ ทำธุระให้เรียบร้อย แปลงร่างในชุดนักเรียน แล้วก็ออกเดินทางจากหมอชิตโดนขึ้นรถเมล์(ฟรี)สาย 77 ลงที่ MRT สวนจตุจักร นั่งมาจนถึง MRT ศูนย์ฯสิริกิติ์ เวลาประมาณ 7 โมงครึ่ง
Tags: เพชรยอดมงกุฎ, เพื่อน, เศรษฐศาสตร์
หลังจากเพิ่งตอบจดหมายลูกโซ่ไป มันคนเดิม @framekung ก็ให้เกียรติกูอีกแล้ว(โว้ย) ในการส่งจดหมายลูกโซ่ฉบับใหม่มาให้ตอบ
คราวนี้มาในรูปแบบ Shuffle Tag ที่ให้เอาเพลงมาตอบในแต่ละคำถาม
ไหน ลองมาดูกฎกติกากันหน่อย (จริงๆ น่าจะไล่ให้ไปดูกติกาที่บล็อกคนอื่นนะ)
1. ปรับโปรแกรมเล่นเพลงให้เป็นโหมดชัฟเฟิล (สุ่มเพลง)
2. สำหรับคำตอบของแต่ละคำถาม
ให้กดปุ่มเปลี่ยนเพลงเพียงครั้งเดียว และนำชื่อเพลงมาตอบคำถาม
3. ต้องเขียนชื่อเพลงนั้นลงไปข้างล่างคำถาม
แม้ว่ามันจะฟังดูงี่เง่าปานใด หรือจะโคตรน่าอับอายจนอยากเปลี่ยนเพลง
4. แถกเหยื่อต่ออีก 15 คน
อย่าช้า มาตอบเถอะ ก่อนจะหมดอารมณ์เล่น
ปล.การตอบ Tag จะมีเนื้อเพลงหรือไม่มีก็แล้วแต่อารมณ์คนตอบนะครับ (กฎไม่ได้เขียนนี่หว่าว่าต้องเอาเนื้อมาด้วย)
ปล2.ในการตอบครั้งนี้ใช้ iPod Nano 3rd Gen และเพลงไทยล้วนๆ ทั้งหมด 490 เพลง
Tags: tag, จดหมายลูกโซ่
เข้าไปอ่านบล็อกของ @framekung ที่ไปตอบ Tag หรือจดหมายลูกโซ่บนอินเทอร์เน็ตรูปแบบหนึ่ง ที่ให้ตอบคำถาม 70 ข้อเกี่ยวกับชีวิตตัวตนของเรา (แต่ไม่ได้บอกว่าถ้าตอบหรือไม่ตอบจะถูกรางวัลที่ 1 หรือโดนรถชนหรือเปล่า) แล้วมีการส่งต่อมาให้ผมตอบบ้าง
เอาละสิ จะตอบยังไงดี แต่ก็น่าสนุกดีเหมือนกัน
ทั้ง 70 ข้อนี้จะตอบในสไตล์ผมแล้วกันนะครับ (ก็มันบล็อกส่วนตัวนี่หว่า)
อย่าช้า ไปตอบซะ (เดี๋ยวโดนรถชนไม่รู้ด้วย ไม่รู้ Tag นี้ให้พระครูอะไรปลุกเสกหรือเปล่า)
Tags: tag, จดหมายลูกโซ่
ไม่ใช่ปฏิทิน หรือรูปชุดแฟชั่นของขวัญ อุษามณี หรือปีใหม่ สุมนต์รัตน์นะครับ
แต่มันคือการจับสลากของขวัญปีใหม่ของห้องผมครับ

ผมก็นำ “หมวก Converse” ร่วมในศึกครั้งนี้ด้วย

ปรากฏว่า ผมจับได้อันนี้ครับ!!! (เพิ่มเติม…)
Tags: 5/3, ของขวัญ, ปีใหม่, แก่นนครวิทยาลัย
กีฬาสีที่แก่นนครเริ่มแล้วครับ…
ส่วนใหญ่ก็ไม่มีอะไรมาก ก็จะเริ่มแข่งกีฬาที่ยืดเยื้อ เช่นฟุตบอล
แต่เนื่องจากเสาร์ – อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมมีธุระต้องไปสอบ (รามคำแหง) ทำให้กลับมาดูไม่ทัน
กติกาของฟุตบอลกีฬาสี
- ครึ่งละ 20 นาที
- ห้ามเล่นให้ผิดสี จับได้ปรับแพ้ โดนแบนตลอดการแข่งขัน…
ดูทันก็เพียงบอลหญิงละครับ…
แต่บอลหญิงนี่ สนุกดีจริงๆ
แต่ดูจากสภาพสนามที่ใช้แล้วหนิ
สมควรเอาไปทำนามากกว่าเตะบอลนะเนี่ย
ดูๆไป นึกว่าดูชิงร้อยชิงล้านอยู่… (ช่วงแก๊งค์สามช่า มาท้าดวลผู้กล้าในตอนที่มีโคลน)
เป็นเพราะ พิษฝนที่ตกกระหน่ำทั้งวัน เสาร์-อาทิตย์ ทำให้สภาพสนามเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละครับ
เละเทะจริงๆ…
**ภาพทั้งหมด ไปชมได้ที่อัลบั้มภาพ หรือคลิกที่นี่สำหรับภาพวันที่ 1/11 และคลิกที่นี่สำหรับภาพวันที่ 2/11**
————————————
แถมท้ายนิดนึง กับ สปิริตของนักกีฬา
Tags: กนว, กีฬาสี, แก่นนครวิทยาลัย
เคยรู้สึก “เสียดาย” บางสิ่งบางอย่างไหมครับ
เมื่อกลับเอามาคิดอีก มันก็ยิ่งก่อให้เกิดความรู้สึกอย่างนี้ขึ้นมาอีก
เช่น ตอนที่ไปเข้าค่ายที่ลาดกระบัง
ไปดูรูปคนอื่น เขาก็มีรูปถ่ายคู่กันหมด (ไม่หมดหรอก แต่เขามีกันหนะ…)
มาดูกู ไม่มีเลย (แต่มีรูปอื่นๆ มาห้าร้อยกว่ารูป แทนกันได้หนะ…)
ว่าไปก็น่าเสียดายเหมือนกันนะ
รู้อย่างนี้ กูก็ไม่ถ่ายเก็บไว้เหมือนเดิมแหละ ดีแล้ว (เพราะกูไม่ใช่พวกเห็นกล้องแล้วถลาเข้าใส่ เห็นกล้องแล้วต้องทำท่าสิ้นคิด “แอ๊บแบ๊วสองนิ้ว” สักหน่อย)
ปล.1 ดูแต่ละคนสิ น่าถ่ายคู่ทั้งนั้น (กล้องกูก็เอาไป ทำไมกูไม่ถ่ายวะ…)
ปล.2 ลองค้นอีกที อ้าว กูก็มีรูปถ่ายคู่อยู่นี่หว่า…
ปล.3 ในรูป หาให้เจอก็แล้วกัน ฮ่าๆ
?ไม่ได้! ถ้ามีคนทำดีกว่าเราก็จะโดนกลบไปเลย?
หมดบทพูดครับเมื่อเจอคำนี้ -*- (อันที่จริงอยากจะพูดต่อนะ แต่ว่าดูจากสถานการณ์ แล้ว ถ้าพูดต่อโดนแน่ – -)
อะไรกันน่ะ? กีฬาสี แข่งเอาสนุกสนาน แต่ถ้าไม่เด่นกว่า ไม่ดีกว่า ก็ไม่สนุก งั้นรึไง? ทำไมล่ะ? ทำไมเป็นแบบนี้? ไม่ใช่ครั้งแรก แต่หลายครั้งแล้ว และทุกครั้งก็ควักเนื้อตัวเองไปทุกครั้ง เดือดร้อนเงินตัวเอง เดือดร้อนเงิน เปลืองเวลาทั้งตัวเองทั้งเพื่อน เรียนก็ออกมาไม่ดี อ้างว่าไม่มีเวลา พอผลการเรียนตกก็บ่นๆๆๆๆ ไม่ก็ร้องห่มร้องไห้
แล้วไอ้เวลาทั้งหลายที่มันมีก่อนหน้านี้ล่ะ?
จริงอยู่ที่ว่าเรียนหนัก แถมงาน+กิจกรรมเยอะ แทนที่จะหาวิธีลดงานอื่นที่จะลดได้ เอาเวลามาเรียนหนังสือก็ไม่ทำ กลับหางานมาเพิ่ม อะไรบ้างก็ไม่รู้เยอะแยะไปหมด ตัวเองทำตัวเองแท้ๆ แล้วยังจะมาบ่นมาร้องไห้อีก แบบนี้มันน่า…นะ
จนถึงตอนนี้ เงินก็ไม่มี งบก็ไม่มี แต่ก็ไม่รู้จักจำ สักแต่ว่าจะทำๆ อยากทำๆ ก็จะทำอยู่นั่นแหละ รู้ทั้งรู้ว่าเงินมันไม่มี เบิกเอาก็ไม่รู้จะได้เมื่อไหร่ เงินที่เก็บก็ได้ไม่ครบ เสียเงิน เสียเวลา อะไรก็ไม่รู้ จะบอกว่าสำรองจ่ายไปก่อน เงินก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้วท่านจะไปหาที่ไหน? แล้วไอ้คนที่บอกว่าจะทำน่ะ เอาเข้าจริงทำเองซักแค่ไหนกัน? เดือดร้อนเพื่อน เดือดร้อนคนอื่น เดือดร้อนตัวเองด้วย (กรณีหลังนี่ละได้ เพราะมันเป็นเรื่องส่วนบุคคล อยากทำให้ตัวเองเดือดร้อนก็แล้วแต่นะ) เพราะไอ้คนบอกว่าอยากท้ามม… มันก็จะทำ ไอ้คนที่ไม่อยากทำ มันก็ต้องทำ เพราะว่าคนพวกแรกจะเสียงดังกว่า(+มีเยอะกว่า)เสมอ ส่วนพวกยังไงก็ได้ก็…
ก็เข้าใจอยู่ว่าอยากทำให้ดี อยากชนะ อยากมีศักดิ์ศรีอันน่าภาคภูมิ(ที่ได้มาจากการกระทำแบบ…นี้) กลัวว่าจะน้อยหน้าคนอื่น คนอื่นจะดูถูก จะนินทา – - (ไอ้คนที่คิดจุกจิกกับเรื่องแค่นี้ คุณยังไปสนใจความคิดกับคำพูดพวกนั้นอีกเหรอ? เราทำดีกว่าแล้วเค้าจะชื่นชมรึไง? ไม่เลย ก็…งั้นๆ แหละ หรืออาจจะแย่กว่าเดิมด้วยซ้ำ แล้วทำไมยังจะแคร์อีกล่ะ?) ซึ่งผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า คุณจะไปสนทำไม? ถึงเราจะทำไม่ดีเท่า ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่ทำเต็มที่ เค้าอยากทำดีแค่ไหนก็ทำไปสิ คุณทำไม่ดีก็ไม่มีใครมาจับคุณถ่วงน้ำซักหน่อย ทำพอสมควรก็พอ อย่าลืมว่าเรื่องเรียนเป็นหลักนะจ๊ะ จะเอ็นท์ฯกันอยู่แล้วน้า
อีกอย่าง กีฬาสีเราแข่งเพื่ออะไรครับ?
ถามใคร ใครเค้าก็บอกว่า เพื่อความสนุกสนานและความสามัคคี
ถามล้านรอบ ก็ตอบเหมือนเดิมทุกคน
แล้วผมอยากรู้ว่า ไอ้ที่มันเป็นอยู่ตอนนี้เนี่ย ตามจุดประสงค์เลยว่างั้นเถอะ? เห็นด่ากันได้ตลอด นินทากัน ทะเลาะกัน ดีนะยังไม่ตบกัน(หรือว่ามีแล้วแต่ผมไม่รู้?) มองหน้ากันไม่ติดตั้งแต่เริ่มงานยันงานจบก็ยังเหมือนเดิม เผลอๆ ทะเลาะกันแรงขึ้นอีกต่างหาก ทั้งปัญหาภายในภายนอก เยอะแยะไปหมด แก้ยังไงก็ไม่หมด เพราะมันก็จะมีมาใหม่เรื่อยๆ(จาก…เยอะ)
ณ จุดนี้ งบก็ติดลบเป็นหมื่นแล้ว(เก็บจากไหน? -> ก็ (พ่อแม่) เพื่อนที่น่ารักไง!) แต่ก็ยังจะทำโครงการให้มันใหญ่ขึ้นไปอีก งบที่รู้ๆ อยู่แล้วว่าไม่พอจะทำ แถมยังบานออกเรื่อยๆ เพราะราคาสูงกว่าที่คิด แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะสน… บอกแต่ว่า ทำเลยๆ คุ้ม(ตรงไหน?) บางโชว์ โชว์ครั้งเดียวหมดงบเกือบพัน! เพลงไม่ถึงนาทีหมดเป็นพัน! เพื่อ?
ยังครับยังไม่จบ มีอีกหลายโครงการที่กะไว้ แล้วยังไม่รู้งบ นี่ก็ท่าทางจะบาน(อีกแล้ว) เผลอๆ ต้องควักเนื้อคนละเป็นพัน เพื่อเอามาอุดรูรั่วที่(พวก…บางคน)ทำกันขึ้นมา
น่าเกลียดมากครับ!!!
แถมยังบอกไว้ชัดเจนเลยว่า คงต้องเก็บกันเอง แน่ะ! ตอนแรกก็ว่าจะเก็บน้อย สุดท้ายก็เหมือนเดิม บอกว่าจะหามาคืนให้อยู่บางส่วนมันก็…นะ(จะได้คนละถึงครึ่งที่เสียมั้ย? = ไม่มีทาง!)
แล้วยังมีการมาอ้างอีกว่า ที่เก็บน่ะมันต้องเก็บอยู่แล้ว เพราะยังไงงบมันก็ไม่พอ… งบไม่พอก็รู้อยู่ แล้วคุณจะทำนั่นทำนี่ หรูเริดเยอะแยะ ให้มันเปลืองเงินหา…อะไรครับ
ผมเองก็ไม่เข้าใจว่า ทำไม? มันถึงออกมาเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่มีงานกีฬาสี ผมไม่เข้าใจ ว่าทั้งที่เราก็รู้อยู่ว่าปัญหามันเป็นแบบนี้ รู้มาตั้งแต่อยู่ ม.ต้นแล้ว แต่เหมือนเอาเข้าจริงมันก็แก้ไม่ได้ ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นคนทำเองแท้ๆ
ผมเองก็พอจะเข้าใจว่า คนที่อยากทำนั้น ยังมีความคิดที่ค่อนข้างจะเป็นเด็กวัยรุ่นอยู่มาก(ก็วัยรุ่นนี่นะ – -)แต่ว่าการที่ต้องมารับผิดชอบงานใหญ่แบบนี้ ถ้าไม่คิดคำนวณให้ดีผลเสียจะมีมากกว่าผลดีนะครับ จริงอยู่ว่างานออกมาดี สวยงาม แต่มันก็แค่พักเดียว
พักเดียวจริงๆ ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นมาเลย
แล้วทำไมเราต้องใช้เวลาและเงินมากมายไปลงทุนกับเรื่องพวกนี้ด้วย?
ไม่มีใครบังคับให้คุณทำเลิศเลอด้วยซ้ำ คุณทำเองทั้งนั้น
อาศัยแค่ความรู้สึกว่าอยากทำๆ งบก็มีไม่พอแต่ก็จะทำอย่างเดียว แบบนี้มันไม่ได้ เพราะคุณยังไม่มีวิธีหาเงินด้วยตัวเอง แล้วคุณคิดกันยังไงล่ะ? ก็แค่ไปขอพ่อแม่มา ให้เพื่อนไปขอมา เราไม่มีทางเลือก หรือจะบอกให้ไปหาสปอนเซอร์? ง่ายขนาดนั้นเลยรึ? ถ้าอะไรๆ มันง่ายขนาดนั้นก็ไม่ต้องทำมาหากินอะไรแล้วล่ะ
เลิกคิดอะไรๆ แบบเด็กๆ ซะที มันเดือดร้อนคนอื่นเค้า(พ่อแม่เค้าด้วย)
ผมแปลกใจอยู่อย่างหนึ่งว่า ทำไมพวกที่เป็นแบบนี้ ถึงมีมากขึ้นเรื่อยๆ หรือไม่ก็มีมากกว่าเสมอ เพราะอะไร?
เพราะพวกเค้ายังโตไม่พอที่จะมีความคิดที่กว้างพอที่จะทำงานใหญ่ๆ หรือเพราะแค่ว่าไหนๆ ก็เป็นสต๊าฟฟ์เชียร์แค่ปีเดียว ซักครั้งจะเป็นไรไป? (เข้าใจอยู่ว่าแค่ปีเดียว เลยอยากทำให้มันเป็นความทรงจำ แต่ทำไมคุณต้องให้คนอื่นที่เค้าไม่เต็มใจจะทำ (ขนาดนั้น) ต้องมาเดือดร้อนไปกับคุณด้วย?)
อาจเป็นเพราะคนพวกนี้เสียงดังกว่า เลยมีอิทธิพลมากกว่า(รวมถึงจำนวนคนเยอะกว่าด้วย) ว่ามันไม่มีอะไรหรอก ผลดีที่ได้มันคุ้ม แต่ถ้ามองจากความเป็นจริง คุณคิดว่ามันจะคุ้มกว่าไหม? ถ้าเราเอาเงินเอาเวลา(ที่เกินความจำเป็น)ไปทำอย่างอื่น ที่มันไม่ใช่เรื่องพวกนี้ ซึ่งคงไม่ต้องถามว่าเป็นเรื่องไหน เพราะมันมีเยอะมากจนคุณอาจจะงงก็ได้ที่คุณลืมมันไปได้ว่ามีอะไรบ้าง แต่ทุกคนที่เข้ามายุ่ง ส่วนใหญ่จะกลายเป็นแบบนี้ทั้งหมด ซึ่งอาจเป็นเพราะทำแล้วสนุกแต่ลืมนึกถึงผลร้ายที่ตามมา นึกถึงแต่ผลดี …ซึ่งถ้าจะบอกว่ามันเป็นการมองโลกในแง่ดี ก็คงไม่ใช่ เพราะนั่นมันคือการหลอกตัวเอง ว่ามันไม่มีอะไรหรอก ผลดีที่ได้มันคุ้ม แต่ถ้ามองจากความเป็นจริง คุณคิดว่ามันจะคุ้มกว่าไหม? ถ้าเราเอาเงินเอาเวลา(ที่เกินความจำเป็น)ไปทำอย่างอื่น ที่มันไม่ใช่เรื่องพวกนี้ ซึ่งคงไม่ต้องถามว่าเป็นเรื่องไหน เพราะมันมีเยอะมากจนคุณอาจจะงงก็ได้ที่คุณลืมมันไปได้ว่ามีอะไรบ้าง
อยากจะขอไว้อย่างหนึ่งว่า เวลาทำงาน กรุณาคิดอะไรให้มันรอบคอบหน่อย อย่าคิดแต่ว่าอยากทำๆ แล้วก็จะทำ ทำแบบนั้นดี แบบนี้คุ้ม ทำอย่างเดียว ไม่คิดหน้าคิดหลัง ไม่รู้จักประมาณตัวเอง ประมาณเพื่อน ถึงจะบอกว่าคิดอยู่ แต่ทำแบบนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับไม่คิดหรอกครับ เหมือนเดิม ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย อยากฝากไปถึงท่านทั้งหลายที่ทำงานกีฬาสีทุกคน
โดยเฉพาะพวกแกนนำนะครับ
ถ้ามองในแง่บวกหน่อย ก็อาจจะพอพูดได้ว่า ก็พวกเค้ายังเด็ก ทำงานอะไรๆ ก็เป็นแบบนี้ล่ะ เรื่องธรรมดา
แต่ก็เพราะไอ้ความเป็นเด็กนี่ล่ะครับ ที่ทำให้หลายๆ คน รวมทั้งผู้ปกครอง ต้องเดือดร้อนกัน ไม่ใช่หรือครับ?
แล้วถ้ามันเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้อง แล้วมันจะเป็นยังไงครับ? ก็จะต้องเดือดร้อนกันแบบนี้ทุกรุ่นเลยหรือ?
มันไม่ถูกต้องนะครับที่จะทำแบบนี้ ไม่ถูกต้องเลยจริงๆ (อันที่จริงมันก็ผิดตั้งแต่คุณจะเก็บเงินแล้วล่ะ -*-) อย่าลืมว่าหน้าที่หลักของเราคือเรียนหนังสือ เพราะฉะนั้นเราควรจะทุ่มเทเวลาและเงินให้กับส่วนนั้น แต่ถ้าคุณเอาเงินเอาเวลามาทำแบบนี้ มันก็จะส่งผลต่อการเรียนไม่มากก็น้อย แล้วคุณจะมาบ่นทีหลังว่างานเยอะไม่ได้นะครับ เพราะคุณทำตัวเองทั้งนั้น แต่ที่น่าสงสารกว่าก็คือผู้ปกครอง ที่ให้เงินมาใช้ในการทำกิจกรรม แต่การเรียนของลูกๆ กลับตกลง แบบนี้มันเหมือนเป็นการเอาเปรียบผู้ปกครองนะครับ กรุณาพิจารณาให้ดีอย่างถี่ถ้วนด้วย คิดดูดีๆ ครับ
ปัญหาแบบนี้มีทางแก้มากมาย และสามารถทำได้ง่ายๆ ด้วยถ้าจะทำ(แต่ก็ไม่เคยเห็นทำซักที) เอาง่ายๆ ตัดโครงการที่มันเลิศเลอออกไปแล้วทำแค่พอประมาณ แค่นี้ก็ใช้ได้แล้วครับ ง่ายๆ แถมทำให้เรามีเวลาทำส่วนอื่นมากขึ้นด้วย
แต่ในเมื่อมันง่ายแค่นี้ ทำไมๆๆ และทำไม ถึงไม่มีใครเริ่มที่จะทำเลยล่ะครับ?
Tags: กนว, กีฬาสี, แก่นนครวิทยาลัย
บล็อกส่วนตัว เรื่องส่วนตัว บนโลกส่วนตัว ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า 3.0 ประเทศไทย.